Uluslararası alanda tanınan 'Kamyoncu Kız' Iwona Blecharczyk, İngilizce öğretmenliğinden Avrupa taşımacılık sektöründe öncü bir güce dönüştü. Direksiyon başındaki olağanüstü yolculuğu, kamyonlara duyduğu basit bir tutkuyla başladı ve dünya çapında izleyicileri büyüleyen profesyonel bir sürüş kariyerine dönüştü. 2013'ten bu yana, yoldaki yaşamın otantik belgelemesi sosyal medya platformlarında sadık bir takipçi kitlesi edindi. Volvo Trucks elçisi ve prestijli 'Barbie Shero' unvanının sahibi olarak, sektördeki stereotipleri yıkarken, kadınlara ve her kökenden insana hayallerinin peşinden sarsılmaz bir kararlılıkla gitmeleri için ilham veriyor. Sektörün en dikkat çekici isimlerinden birinin gözünden taşımacılık dünyasını keşfedeceğimiz bu derinlemesine sohbete bize katılın.
Sizinle tanışmak güzel, Iwona. Taşımacılık sektöründeki deneyiminiz oldukça geniş. Sizi sosyal medyada takip etmek, seçtiğiniz yolun inanılmaz derecede büyüleyici olduğu izlenimini veriyor. Bu sektördeki hikayenizi bizimle paylaşabilir ve kendi şirketinizi kurmaya sizi neyin ilham verdiğini anlatabilir misiniz?
Gerçekten de, 14 yıldır taşımacılık sektöründe çalışıyorum. Kendi şirketimi kurmaya beni ne yönlendirdi? Daha araba kullanmaya başlamadan önce bile, hangi sektörde olacağından emin olmasam da her zaman kendi işimi kurmayı düşünüyordum. Eğitimli bir öğretmenim, ancak o iş beni tatmin etmedi. Seyahat etmek ve insanlarla tanışmak istiyordum ve kamyonlara olan tutkum beni taşımacılığı kariyer yolum olarak seçmeye yöneltti.
Kendi şirketimi kurmayı düşünmeden önce, taşımacılık sektörünü en temelden öğrenmek için bir yıl şoför olarak çalışmaya karar verdim. O sürenin sonunda, hala öğrenecek çok şeyim olduğunu fark ettim. Böylece birkaç yıl Avrupa'yı dolaşarak, becerilerimi geliştirerek ve çalışmalarımı sosyal medyada belgeleyerek geçirdim. Üç yıl sonra, hayalim olan, gabari dışı yük taşımacılığında uzmanlaşmış bir şirketten iş teklifi aldım. Orada üç yıl daha çalıştım, rüzgar türbini kanatları gibi büyük yükleri taşıma konusunda deneyim kazandım. Ardından, başka bir kıtada taşımacılığı keşfetmeye karar verdim. Kanada'ya taşındım ve Amerika Birleşik Devletleri'nde de faaliyet gösteren bir nakliye şirketinde çalışmaya başladım. Bu, ABD'yi baştan başa gezme hayalimi gerçekleştirmemi sağladı.
Yurt dışına taşındıktan sonra kariyeriniz nasıl gelişti?
Başlangıçtaki hayalim olan normal bir frigorifik kamyonla uzun mesafeler kat etmenin artık bana keyif vermediğini fark ettim. Bu yüzden yeni zorluklar aramaya başladım. Kanada'nın buz yollarında elmas madenlerine yük taşıma teklifini kabul ettim ve daha sonra petrol sahalarında çalışarak arazi taşımacılığında deneyim kazandım. Sonunda çalışma iznim sona erdi, bu yüzden Avrupa'ya döndüm ve gabari dışı yüklerle çalışmaya devam ettim.
Aynı zamanda, çevrimiçi kariyerimi geliştirmeye başladım, konferanslarda ve çeşitli etkinliklerde profesyonel sürücülerin çalışma koşulları hakkında konuştum. Ancak bir süre sonra, işimi sosyal medyadaki artan varlığımla dengelemekte giderek daha fazla zorlandığımı fark ettim. İşimdeki esneklik eksikliği ve kötüleşen sağlığım, zamanım üzerinde daha fazla kontrol sahibi olmak için kendi işimi kurmaya itti beni. Birçok korkuya rağmen, şoförlükteki 10. yılımda ilk kamyonumu aldım ve kendi şirketimi kurdum.
Hikayeniz gerçekten ilham verici. Hem profesyonel bir sürücü hem de bir işletme sahibi olarak taşımacılıkta uzmanlık kazanmanın farklı yönlerini vurguluyor. Sürücülükten işletme sahibi olmaya geçiş, beklediğinizden daha zor olabileceği konusunda sizi endişelendirdi mi?
Neredeyse tüm zaman boyunca, bununla başa çıkamayacağımı hissettiğimi itiraf etmeliyim. İlk başta, hangi kamyon düzenini seçeceğime karar vermekte zorlandım. Özel, gabari dışı bir yük düzeni çok istememe rağmen, bir nakliye işi yürütmenin birçok formalite ve yüksek maliyet içerdiğini biliyordum. Daha ucuz ve bakımı daha kolay olan standart bir kamyon düzeni seçtim, bu da riskleri azalttı ve iş bulmayı kolaylaştırdı.
Başlangıçta bir nakliye şirketiyle iş birliği yapmayı planladım, ancak gecikmelerle ve şirket sahibinden küçümseyici bir tavırla karşılaştım; bana sözleşmemi hazırlamanın zaman aldığını, çünkü onu "sarışın" birinin anlayabileceği şekilde yazdığını açıkça söyledi. Bu, tamamen bağımsız olmam için son itici güç oldu.
Bağımsız olmak cesaret gerektirse de, kamyonum üzerinde tam kontrole sahip olmak için bu riski aldım. Kamyonumu aldığımda planlanmış hiçbir işim yoktu, ancak ağım sayesinde sonunda ilk sözleşmelerimi güvence altına aldım. Farklı müşterilerle bir süre çalıştıktan sonra, bana iki yıl boyunca istikrarlı iş sağlayan büyük bir nakliye ve lojistik şirketinden teklif aldım. Bağımsız olma kararı bir dönüm noktasıydı ve profesyonel olarak büyümemi sağladı.
Bu sektörde bir kadın olmanın zorluklarından bahsedebilir misiniz? İşinizi kurarken en zorlu yönlerden biri bu muydu? Bürokratik veya resmi konular gibi başka zorluklar da oldu mu?
Belki de bu soruyu, kendi işini kurmayı düşünen sürücülerin neye bulaştıklarını bilmeleri için cevaplayayım. Bir nakliye şirketi kurmak, özellikle yol geçiş ücretleri gibi önemli maliyetler ve ödeme gecikmelerinden kaynaklanan finansal yönetim zorlukları nedeniyle zordur.
Resmiyetler ve doğru evrak işleri çok önemlidir; eksik denetimler veya doğru evrakların olmaması lisansınızı kaybetmenize neden olabilir. Bir nakliye yöneticisinin mesleki yeterlilik belgesi, nitelikli birini işe almanın ek maliyetlerinden kaçınmak için faydalıdır. Ancak, bu sertifika için yapılan sınav gerçekten zordur, bu yüzden üzerinde düşünülmesi gereken bir konudur.
Arıza veya lastik değişimi gibi beklenmedik giderler, bir şirketin bütçesini ciddi şekilde zorlayabilir. Resmi gereklilikler ülkeye göre değişir, bu nedenle yerel düzenlemelere uymamak – örneğin orijinal belgelerin olmaması – ciddi sonuçlar doğurabilir. Bu yüzden, ileride sorun yaşamamak için baştan itibaren sıkı bir finansal disiplin ve organizasyon şarttır.
Önceki iş deneyiminiz, işletmenizde uluslararası taşımacılığı, finansı ve bürokratik süreçleri verimli bir şekilde yönetmenize nasıl yardımcı oldu? Bu alanları geliştirmek için herhangi bir ipucunuz var mı?
Küçük bir nakliye şirketinde genellikle kendiniz araç kullanırsınız ve bir ofis çalışanı istihdam etmeye gücünüz yetmez. İlk günden itibaren organizasyon çok önemlidir. Mümkün olan her şeyi – her işi, her ücreti – müzakere etmek de hayati önem taşır. Daha yüksek bir ücret alamıyorsanız, ödeme süresini kısaltmaya veya aynı anda birden fazla sefer ayarlamaya çalışın.
Bir sürücü olarak bana yardımcı olan bir diğer şey de her şeyin tek bir yerde olmasıydı—yakıt kartı, otoyol geçiş ücretleri, KDV iadeleri. Her şey bir uygulamaya entegre edilmişti, bu da işimi çok kolaylaştırdı. Bu sayede dizüstü bilgisayara veya fiziksel belgelere ihtiyacım kalmadı. Faturaları ve diğer evrakları doğrudan telefonumdan gönderdim, bu da büyük bir kolaylıktı.
Entegre hizmetler için tek bir sağlayıcı kullanmanın çok zaman kazandırdığına ve yönetimi önemli ölçüde basitleştirdiğine inanıyorum.
Bu harika bir ipucu, özellikle hem meslekte aktif olan hem de işletme sahibi olan sürücüler için. Sonuçta, diğer her şeyin yanı sıra günlük kamyon taşımacılığı operasyonlarını da koordine etmek zorundalar.
Evet, ve hatırlanması gereken bir şey daha var: işleri ve ödeme koşullarını her zaman taranmış veya fotoğraflanmış bir CMR'ye (yük makbuzu) göre onaylamaya çalışın, çünkü zor zamanlarda her şirket ödemeleri geciktirmeye çalışır. Birçok şirket, ödeme vadelerini kargonun boşaltıldığı zamana göre değil, yetkili bir kişi tarafından imzalanmış orijinal kağıt faturayı aldıkları zamana göre belirler. Bu durum, özellikle sürücü hala yoldaysa, ödemeleri 2-3 hafta geciktirebilir.
Finansal kararlara bakıldığında, geriye dönüp baktığınızda en akıllıca bulduğunuz bir karar oldu mu?
Evet, yolla ilgili tüm maliyetler için tek bir sağlayıcıya sahip olmak, daha iyi pazarlık yapmama yardımcı oldu yakıt fiyatlar ve ödeme koşulları. Yerel para birimimde bir kiralama anlaşması seçmek de iyi bir karardı. Euro kazanmaya başladığımda, döviz kuru yüksekti ve bu da para birimini dönüştürürken fazladan para kazanmamı sağladı. Hangi para biriminde kazanıp harcadığınızı göz önünde bulundurmak önemlidir, çünkü bu finansmanı büyük ölçüde etkiler. Doğru sigortayı seçmek de çok önemlidir; sadece fiyata göre değil, aynı zamanda kaza durumunda hoş olmayan sürprizlerden kaçınmak için kapsamına göre de.
Geriye dönüp bakıldığında hata olduğu ortaya çıkan veya bir daha yapmayacağınız bir karar oldu mu?
İlk başta her şey yolunda görünüyordu, ancak çok ağır olduğu ortaya çıkan ikinci bir kamyon seti sipariş ederek hata yaptım. Başlangıçta yükselişte olan taşımacılık piyasası değişmeye başladı; mevcut kamyon setlerinde artış, ancak talepte düşüş yaşandı. Rüzgar çiftliklerine yapılan yatırımlara güvenmiştim, ancak proje gecikti, bu yüzden set yolda olduğundan daha çok boşta kaldı.
Başkalarıyla istişare etmek önemlidir, ancak bilgiyi doğrulamak da aynı derecede hayati öneme sahiptir; bu sektördeki söylentiler genellikle yanlış çıkar. Finansal hazırlık çok önemlidir; ilk altı ay hiçbir şey kazanmayacağımı varsaydım, bu da nakit akışımı sürdürmeme ve ödemelerle ilgili sorunlardan kaçınmama yardımcı oldu.
Bu, özellikle değişen piyasa ve siyasi koşullar göz önüne alındığında inanılmaz değerli bir bilgi. Beklenmedik durumlar için bu güvenlik tamponuna sahip olmak kesinlikle önemlidir.
Evet, pişman olduğum bir şey olup olmadığını sorduğunuz için bir şey daha eklemek isterim: Bağımsızlığı seçtim, taşımacılığı pazarlamayla birleştirdim. Bu, bazen rota karlılığı pahasına olsa da, çeşitli hedeflerin peşinden gitmemi sağlıyor.
Bence istikrarı tercih eden sürücüler, sabit gelirin daha öngörülebilir olduğu bir operatör modeli altında çalışsalar daha iyi olur. Bağımsız bir iş yürütmek iyi zamanlarda oldukça karlı olabilir, ancak krizler büyük kayıplara yol açabilir.
Örneğin, COVID-19'dan sonra birçok şirket patlama yaşadı ve yoğun bir şekilde yeniden yatırım yaptı. Ancak her patlama genellikle kısa ömürlüdür ve ardından bir kriz gelir. Mevcut kriz birçok işletmeyi sert vurdu ve taşımacılık hacmindeki düşüş nedeniyle filolarını küçültmek zorunda bıraktı.
Taşımacılık sektörü istikrarsızdır. İşler iyi giderken, geleceğe para ayırmak akıllıca olur çünkü krizler beklenmedik bir şekilde ortaya çıkabilir.
Bir sonraki sorum daha çok sürücülere odaklanıyor. Kamyon şoförlerini işe alma ve yönetme konusunda ne gibi zorluklarla karşılaştınız ve iyi bir şoförü ne gibi özellikler belirler?
Taşımacılık sektöründe çalışmak zordur ve bağlılık ile sorumluluk gerektirir. Yıllarca 4x1 sisteminde çalıştım, bu yüzden ne kadar zorlayıcı olduğunu biliyorum. Bir işveren olarak, şimdi bir ajans aracılığıyla sürücülerle çalışıyorum. Çoğu güvenilirdir, ancak birkaç sorunlu durumla karşılaştım.
Bir işletme sahibi bakış açısından, bir sürücünün işin doğasını anlaması, iletişimci ve odaklanmış olması ve bazı temel yabancı dilleri bilmesi önemlidir. Sadece araç kullanmak tek sorumluluk değildir; sürücüler aynı zamanda şirketin finansmanını doğrudan etkileyen evrak işlerini ve detayları da hallederler. Lastik değişimi nedeniyle yaşanan gecikmeler gibi küçük hatalar bile kayıplara yol açabilir. Bu yönlerin ortak bir şekilde anlaşılması başarının anahtarıdır.
Ajansla olan çalışmanıza değinmek istiyorum. Sürücülerin tam zamanlı çalışan olmadığı bir modelde, iş gücü devir hızı daha yüksek olma eğilimindedir. Ajans size doğru sürücüleri bulmanızda nasıl yardımcı oluyor? Onların uyması için belirli kriterler belirliyor musunuz? Bu süreç nasıl işliyor?
Oldukça uzun bir süredir aynı ajansla çalışıyorum—aynı iş ahlakını paylaşıyoruz. Temsilcileri, kamyonumu birkaç kez kullanmış eski bir şoför. Bu yüzden şirketimizi ve ne tür şoförlere ihtiyacımız olduğunu iyi anladığını biliyordum. Şu anda, güçlü ilişkiler kurduğumuz 3-4 şoförle dönüşümlü olarak çalışıyoruz.
Çalıştığınız şoförlerle herhangi bir zorluk veya sorunlu durumla karşılaştınız mı?
Bir süre sonra, sadece güvenin yeterli olmadığını fark ettim – özellikle de kamyondan iki ahşap kalasın kaybolduğu bir olaydan sonra. Kayıp mı çalındı mı belirleyemedik. Müşteriler genellikle eksiksiz ekipman talep eder ve ne olduğunu söylemek zordu – şoför yükleme sırasında onları bırakmadığı konusunda ısrar etti, ancak araç haftalarca park halinde kalmıştı, bu da hırsızlığı olası kılıyordu. Bir yandan şoföre inanmak istedim, ama aynı zamanda deneyimlerimden biliyorum ki, yorgun veya aceleci olduğunda hatalar olur. Ben de bir şoför olarak bunları yaptım.
Bu olaydan sonra, kamyonun teknik durumunu fotoğraflarla belgelemeye başladık ve buna yardımcı olacak bir yazılım uyguladık. Her şey artık net ve düzenli.
Günlük olarak hangi yazılımları veya dijital araçları kullanıyorsunuz? Hangileri her şeyi yönetmenize yardımcı oluyor?
Ana aracım Eurowag uygulaması. İlk günden beri her gün kontrol ederim; araçların nerede olduğunu, şoförlerin kaç saat çalıştığını ve ödenecek faturalar olup olmadığını takip ederim, düzenli bir muhasebe sistemim olmasına rağmen. Muhasebecim Eurowag müşteri portalına erişebilir ve hatta transferleri ayarlayabilir, ben de doğru zamanda onaylarım. Genellikle bankaya giriş yapmadan önce Eurowag uygulamasını kontrol ederim; daha hızlıdır ve bekleyen bir şey olup olmadığını gösterir.
Ofis çalışanları için Microsoft Office ve Fire TMS kullanıyoruz; bunlar görevleri düzenlemeye, karlılığı hesaplamaya ve maliyetleri, kilometreleri ve geçiş ücretlerini izlemeye yardımcı oluyor. Ayrıca rota değişikliklerini kaydetmenizi de sağlıyor ki bu, boş seferlerin ve geçiş ücretlerinin fiyatlandırmayı büyük ölçüde etkilediği özel taşımacılıkta önemlidir.
Ayrıca teknik denetimleri, takografları, sertifikasyonları ve yangın söndürücüler gibi ekipmanları yönetiyorum. Bu küçük meseleler, kayıpları önlemek için çok dikkat gerektirir.
Dediğiniz gibi, bu teknoloji yangın söndürücüler veya denetim gibi detayları takip etmenize de yardımcı oluyor; daha sonra büyük sorunlara yol açabilecek küçük şeyler.
Kesinlikle, taşımacılıkta böyledir; çok çalışırsınız, birçok zorluğun üstesinden gelirsiniz ve tek bir şeyi gözden kaçırırsanız, birkaç aylık karınızı kaybedebilirsiniz. İnanılmaz derecede önemli. İlk başta herkes her şeyi hatırlayacağını düşünür, ama sonra işler birikmeye başlar. Bir noktada kafanız görevlerle aşırı yüklenir. İşte o zaman her şey dağılabilir.
Lojistik sektöründeki hem tipik hem de daha az tipik durumlardan bahsettiniz. Bir işletme sahibi olarak başınıza gelen komik olaylar var mı?
Komik mi değil mi bilmem ama Sicilya'dan bir hikaye hatırlıyorum. Tehlikeli madde taşıyordum ve feribota binmem gerekiyordu. Limana vardığımda iki feribot şirketi vardı. Bilet almak için gittim. Bir adam dışarı çıktı ve kamyonumu incelemeye başladı. Aniden, fırtına durumunda aracı feribot zeminine sabitlemek için gerekli kancalar olmadığı için beni almayacaklarını söyledi.
Ancak, bu tür yüklerle düzenli olarak seyahat eden bir arkadaşım bunun bir sorun olmadığını, hiç ek ücret ödemek zorunda kalmadığını söyledi. Yine de adamı ikna edemedim, bu yüzden diğer feribot şirketine gittim.
Orada, bir bilet için 750 € ödemem gerektiği söylendi, bu çok daha yüksek bir fiyattı. Yardım için nakliye şirketini aramaya karar verdim. Bana 400 €'ya bilet bulan bir şirkete ulaşmayı başardık. Ödemeyi yaptım, ancak bileti satan komisyoncunun benim olduğumu öğrenince vazgeçtiği ortaya çıktı. Paramı iade ettiler ve beni o fiyata almayacaklarını, sadece 750 €'ya alacaklarını söylediler.
Neyse ki, başka bir limanla ilgili deneyimi olan bir arkadaşım bana mesaj attı. Orada, gidiş-dönüş için sadece 350 € ödedim. Feribotlar daha az sıklıkta olduğu için sadece 2-3 saat beklemek zorunda kaldım, ancak beni gemiye almak sorun olmadı. Yani, biraz maliyetli olsa da komik bir hikayeydi.
Yine de, bu hikaye gösteriyor ki bu işte erkeklerden beş kat daha dikkatli olmanız gerekiyor, ya da öyle görünüyor.
Sicilya ve Güney İtalya'da, fiyatların size nasıl bakıldığına göre değiştiğini sık sık fark edersiniz. Örneğin, bir keresinde bir benzin istasyonunda bir kahve, sandviç ve su için 20 € ödedim. Sonra görevli tır şoförü olduğumu fark etti, özür diledi ve fazla ödeme yaptığım için bana bir kasa su hediye etti.
Başka durumlar da oldu; mesela bir keresinde bazı "özel üretim" kurabiyeler için 30 € istediler. O zaman o "ayrıcalıklı" deneyimi reddettim. (gülüyor)
Gayet normal.
Evet, bu işte her zaman tetikte olmak zorundasınız.
Hala çok seyahat ettiğinizi, aktif olarak araç kullandığınızı ve sosyal medyanızı yönettiğinizi söylüyorsunuz. İlginizi çeken uzun mesafeli taşımacılık ve rotalar üstleniyorsunuz, bu da iş, kişisel yaşam ve boş zaman dengesini kurma konusunda zorlayıcı olabilir. Bu dengeyi ve stresi yönetmek için herhangi bir ipucunuz var mı?
Dürüst olmak gerekirse, bunun için bir tarifim olmasını dilerdim çünkü bu konuda hiç iyi değilim. Sonsuza kadar çalışmaya devam edebilirdim. Yavaşlamayı öğrenmeye çalışıyorum. Bunca yıldan sonra bile hala kolay değil.
İş-yaşam dengesi yaklaşımım, ayımı ikiye bölmek: yarısında araç kullanıyorum, diğer yarısında ise evde olmaya çalışıyorum. Ama bu bile bana doğal gelmiyor.
Strese gelince, onu nasıl yöneteceğimi gerçekten bilmiyorum. Sadece onunla yaşamaya çalışıyorum. Nakliye sektöründe hepimiz gerginiz çünkü kriz beklediğimizden daha uzun sürdü. Deneyimli nakliyeciler bunu 2008 krizine benzetiyor; bazıları ise daha kötü olduğunu ve sonunun görünmediğini söylüyor. Bu yüzden, sektördeki stres seviyeleri şu anda tavan yapmış durumda.
Bununla nasıl başa çıkılır? Hala çözmeye çalışıyorum. Kendi nakliye şirketimi kurduğumdan beri, haftada 2-3 kez bir antrenörle görüntülü görüşme yoluyla egzersiz yapıyorum. Daha önce, gabari dışı taşımacılıkta çalışırken çok fiziksel iş yapıyordum ve sürekli hareket halinde olduğum için sırt sorunum yoktu.
Şimdi, günde 9 saat araç kullandığım standart taşımacılıkta, sadece üç ay sonra şiddetli sırt ağrısı çekmeye başladım. Hareketi anahtar olarak görüyorum; sadece fiziksel sağlık için değil, zihinsel sağlık için de, çünkü ne yazık ki bu sektördeki stres asla durmuyor. Hatta, sadece daha da kötüleşiyor gibi görünüyor.
Umut vadeden bir başlangıç olduğuna inanıyorum. Direksiyon başında geçirilen onca saat ve bunun getirdiği stres göz önüne alındığında, düzenli fiziksel aktiviteye yatırım yapmak çok önemli.
Evet, bazen gelecek kaygısı ve belirsizlik beni o kadar felç ediyor ki, spor yapmak bile istemiyorum.
Ama kendimi zorlayıp harekete geçtiğimde, birdenbire her şey kolaylaşıyor. Sonra anlaşılıyor ki korktuğum kadar kötü değilmiş.
Bazen bir şey beni korkuttuğunda, tamamen felç olmuş gibi hissediyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum, bu yüzden genellikle telefonumu alıp kız kardeşimi arıyorum. Onun tavsiyeleri sayesinde devam etme gücünü buluyorum.
Yani, güvenilir birinin desteğine sahip olmak gerçekten çok önemli.
Evet.
İşin birçok aşamasına ve yönüne değindik. Taşımacılık sektöründe tek bir şeyi değiştirebilecek olsanız, bu ne olurdu?
Taşımacılıktaki sorun, aracıların fazlalığıdır. Bazen bir yük, birkaç nakliye komisyoncusundan geçer ve bu da taşıyıcılar için kar marjını düşürür. Nakliye komisyoncusu sayısını iki ile sınırlamak durumu iyileştirebilir. Taşımacılığın hacmi göz önüne alındığında, onları tamamen ortadan kaldırmak gerçekçi değildir. İşleri taşıyıcılara atayan doğru sistemlere, altyapıya ve eğitimli insanlara sahip operatörler olmalı. Yine de, çok fazla aracı, bazı insanların gerçek bir iş yapmadan para kazandığı anlamına gelir.
Sürücülerin çalışma koşulları da arzu edilenden çok uzakta; özellikle Avrupa genelinde hala eksik olan temiz hijyen tesislerinin mevcudiyeti. Durum düzelmezse, genç nesiller sürücü olarak çalışmak istemeyecek ve mevcut iş gücü açığı krizini derinleştirecektir.
Peki, çalışma koşulları beklentileri açısından genç sürücü neslini nasıl değerlendiriyorsunuz? Sektöre yeni giren eski ve yeni nesilleri nasıl karşılaştırırsınız? Onları bu mesleğe çekmek daha mı zor?
İstatistikler, 25 yaş altı genç sürücülerin tüm sürücülerin yalnızca %8'ini oluşturduğunu gösteriyor, bu da mesleğe olan ilginin gerçekten düşük olduğu anlamına geliyor. Bence daha talepkarlar – ama olumlu anlamda.
Çünkü "talepkar" ne anlama geliyor ki, gerçekten? İş yerinde tuvalete, temiz suya, sıcak suya erişim ve duş alma imkanı istemek talepkar olmak mıdır? Bu, otoparkta kırmızı halı istemek değil, temel ihtiyaçları istemektir. Bunda yanlış bir şey görmüyorum.
Belki de AB genelinde eksik olduğunu belirttiğiniz değişiklikleri, yeni beklentiler belirleyerek bu genç nesil tetikleyecektir.
Aslında Avrupa'da bölgeye göre çok farklı koşullar var. En kötü durum, altyapıları eski olduğu için en zengin Batı ülkelerinde. Buna karşılık, Doğu Avrupa tesisleri genellikle çok modernleşmiş durumda.
Bitirirken, sırada ne var? Şirketiniz için sırada ne var? Önümüzdeki aylar veya yıllar için heyecan verici planlarınız var mı? Bunları paylaşabilir misiniz?
Planlarımı her zaman Volvi veya Volveg'de olduğu gibi gerçekleştikten sonra konuşmayı tercih ettim. Ancak şirketimin büyümesi yaklaşımımı değiştirdi; artık şansa güvenmek yerine daha çok planlama ve strateji yapıyorum. Bazı sözleşmeleri imzalamaya %75 oranında yaklaştım ama bu gerçekleşene kadar nazar değmesin diye bir şey söylememeyi tercih ederim. Yılın ikinci yarısında beni bile şaşırtan büyüleyici bir şey bekliyorum ama şimdilik bunu sır olarak saklayacağım. Söyleyebileceğim şey şu ki, kesinlikle yerimde saymayacağım; sürekli gelişmem gerekiyor.
Benim size dileğim de bu: tüm planlarınızın gerçekleşmesi. Sırada ne yapacağınızı görmek için sabırsızlanıyoruz. Sohbet için çok teşekkür ederim.
Ben de teşekkür ederim.
